poniedziałek, 15 sierpnia 2011

Nolina - czyli noga słonia

Nolina (Beaucarnea recurvata) będąca członkiem rodziny agawowatych jest sukulentem, który gromadzi wodę w zgrubieniu łodygi.
W naturze występuje w ciepłych rejonach pustynnych Meksyku.

Dobrze pielęgnowana dorasta nawet do wysokości 8-9 metrów, co w domowych warunkach nie jest pożądane. Dlatego trzeba ją odpowiednio przycinać, wtedy dorośnie najwyżej do około 1 metra wysokości.

Ta piękna roślina nadaje się idealnie do hodowania w warunkach domowych. Jej niskie wymagania odnośnie podlewania i przystosowanie się do temperatur panujących w mieszkaniach (i suchej atmosfery) sprawiają, że jest jedną z najchętniej uprawianych roślin.


Swoją popularną nazwę roślina zawdzięcza łodydze, która jest gruba, nabrzmiała, brązowa z odcieniem szarości, o chropowatej powierzchni. Przypomina to właśnie nogę słonia.

Stanowisko
Jak wszystkie sukulenty tak i Nolina lubi stanowisko słoneczne, ale najlepiej czuje się w świetle rozproszonym.

Podlewanie
Roślina nie lubi częstego podlewania. Woda jakiej używamy powinna być o temperaturze pokojowej.
Zimą zapewniamy roślinie spoczynek, i wtedy wcale nie trzeba jej podlewać. Jeśli jednak że nie możemy tego odpoczynku zapewnić, ustawiamy roślinę w jasnym miejscu i podlewamy prawie normalnie.

Nawożenie
Jeśli często przesadzamy roślinę, nie powinniśmy jej nawozić. Jednak okazy starsze, rzadko przesadzane zasilamy 3 – 4 razy w ciągu roku nawozem do roślin zielonych a najlepiej pałeczkami nawozowymi.


Podłoże
Najlepszym podłożem jest mieszanka torfu, piasku i gliny w stosunku 3:1:1. Trzeba przyznać, że w warunkach domowych rośnie dość wolno.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz